
Od 2001 roku
opiekunką Marianek jest s. Joanna ze zgromadzenia Sióstr
Niepokalanej Maryi Panny z Raciborza. Obecnie cała Naszą wspólnotę
tworzy 38 dziewczyn w różnym wieku, dlatego dzielimy się na trzy
grupy:
Grupa młodsza
Grupa średnia
Grupa starsza
Nasza Wspólnota bierze czynny udział w życiu Parafialnym: Jesteśmy
obecne ze sztandarem w czasie nabożeństw majowych, różańcowych a
także z okazji wszelkich uroczystości które są obchodzone w Naszym
Kościele. Służymy pomocą przy festynach Parafialnych, dożynkach itp.
Co roku bierzemy udział we Franciszkańskim zjeździe Ministrantów i
Marianek na Górze św. Anny.
Cudowny Medalik
...Dnia 27 listopada 1830r. Matka Boża
powierzyła Katarzynie Laboure specjalną misję. Podczas wspólnych
modlitw w kaplicy pojawiła się przed nią Niepokalana. "Cała Jej
postać promieniowała takim pięknem, że nie potrafię tego opisać".
W dłoniach trzymała kulę, a z pierścieni na Jej
palcach wychodziły jasne promienie. "Glob, który widzisz,
przedstawia całą ziemię. Przedstawia też Francję. Nade wszystko zaś
przedstawia każdego człowieka. Promienie oznaczają łaski, jakie
zlewam na tych, którzy mnie proszą". Globus zniknął i Najświętsza
Panna opuściła ręce. Stała na białej kuli, na którą spływały
promienie wysyłane przez pierścienie. Wokół w kształcie owalu ukazał
się napis: "O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy
się do Ciebie uciekamy". Potem usłyszała polecenie, by według tego
wzoru wykonać medalik. Na tych, którzy go będą nosić z ufnością,
spłyną wyjątkowe łaski. Owal odwrócił się i Katarzyna zobaczyła
literę "M" z przewleczoną belką poprzeczną, podtrzymującą krzyż. Pod
literą widniały dwa serca, jedno w koronie cierniowej, a drugie
przebite mieczem.
"Każ wybić medalik według tego wzoru. Osoby, które będą go z
ufnością nosiły, zwłaszcza na szyi, otrzymają wiele łask."
Nasze Patronki
św. Katarzyna Labouré - urodziła się 2 maja 1806
r. we francuskiej wiosce Fain-les-Moutiers. Pochodziła z pobożnej
rodziny. Miała dziesięcioro rodzeństwa. Gdy umarła jej matka,
dziewięcioletnia Katarzyna powierzyła swe życie Maryi. Starsza jej
siostra wstąpiła do klasztoru sióstr miłosierdzia. Katarzyna
postanowiła pójść w jej ślady. Skłonił ją do tego także we śnie
założyciel zakonu - św. Wincenty a Paulo. Jednak
ojciec nie chciał się na to zgodzić.
Katarzyna utrzymywała dom i pracowała w restauracji swojego brata w
Paryżu, a później przeniosła się do Chatillon. Ostatecznie udało się
jej przekonać ojca i zrealizować podjęte kilka lat wcześniej
postanowienie. Na początku 1830 r. rozpoczęła postulat w Chatillon,
a po trzech miesiącach wstąpiła do domu macierzystego sióstr
miłosierdzia przy ulicy du Bac w Paryżu. To właśnie tam 24-letnia
nowicjuszka doznała słynnych objawień.
Po złożeniu ślubów przełożeni skierowali ją do pracy w przytułku dla
starców w Enghien. Pozostała tam do końca życia. Zasnęła w Panu 31
grudnia 1876 r. Po 57 latach okazało się, że jej ciało pozostało
niezmienione. Przeniesiono je zatem do Kaplicy Objawień na ulicy du
Bac, gdzie - w szklanym relikwiarzu - znajduje się do dzisiaj.
Z uwagi na skromność i zachowywanie w tajemnicy faktu, że to właśnie
ona doznała objawień Ojciec Święty Pius XII nazwał ją "Świętą
Milczenia". Do grona błogosławionych została zaliczona 28 maja 1933,
a w poczet świętych 27 lipca 1947 roku. Obchód liturgiczny - 28
listopada.

św.
Agnieszka - Kościół obchodzi jej wspomnienie 21 stycznia. Poniosła
śmierć męczeńską w bardzo młodym wieku. Miała zaledwie 12 lat.
Wiadomości o
świętej mamy niewiele. Poniosła śmierć męczeńską przez ścięcie.
Według legendy św. Agnieszka, całkowicie obnażona na stadionie,
została rzucona na pastwę spojrzeń tłumu. Za sprawą cudu okryła się
płaszczem włosów. Tam też wystawiono w późniejszych czasach kościół
ku czci św. Agnieszki.